แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ น้ำ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ น้ำ แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

แม่คงคา



แม่คงคา  เทวีผู้คุ้มครองสายน้ำ  เป็นเทวีที่ีคนไทยรู้จักคุ้นเคยดีอีกองค์หนึ่ง  เพราะวิถีชีวิตมนุษย์ย่อมผูกพันอยู่กับสายน้ำ  บ้านเรือนผู้คนส่วนมากมักปลูกอยู่ริมน้ำ  อาศัยน้ำทำมาหากินหล่อเลี้ยงชีวิต

ตำนานแม่คงคา น่าจะมาจากอินเดีย  เล่าว่าแม่คงคาแต่เดิมก็เป็นเทวีแห่งสายน้ำอยู่ในสวรรค์  ทีมองเห็นเป็นทางช้างเผือกนั่นแหละ  บางตำนานก็ว่า  แม่คงคาเป็นพี่สาวพระอุมา ฤทธิ์เดชก็คงไม่ย่อยเหมือนกัน แม่คงคามามีบทบาทตอนท้าวสัครราชทำพิธีอัศวเมธ  แต่พระอินทร์แอบมาลักม้าไป  ท้าวสัครราชจึงให้โอรสหกหมื่นองค์อออกเที่ยวตามหา

โอรสท้าวสัครราชก็หากันสุดฤทธิ์สุดเดช หาบนโลกไม่พบ  ก็ขุดหาจนถึงใจกลางโลก  พระพรหมกลัวโลกพังเพราะฝีมือนักขุดมหากาฬ  เลยให้พระนารายณ์ไปขวางไว้  แต่โอรสท้าวสัครราชไม่ยอม  จึงถูกพระนารายณ์สังหารเสียกลายเป็นเถ้าธุลี

ด้วยบาปที่อวดอหังการไม่รู้ว่าไผเป็นไผ  โอรสท้าวสัครราชทั้งหกหมื่นองค์ก็เลยต้องทนทุกข์ทรมานไม่ได้ขึ้นสวรรค์

ท้าวสัครราชทำพิธีบวงสรวงขอให้พระแม่คงคาลงมาช่วยชำระบาปให้โอรสทั้งหกหมื่น จะได้ขึ้นสวรรค์ไปเสวยสุขกับเขาบ้างแต่ไม่สำเร็จ  รุ่นลูกก็บวงสรวงต่อ จนมาถึงรุ่นหลานคือท้าวภคีรัถ  พระแม่คงคาถึงได้ใจอ่อน  ยอมเสด็จลงมา

แต่ด้วยความที่อิทธิฤทธิ์ของพระแม่คงคาเธอเหลือหลาย  บทจะมาก็มาแบบอุทกภัยยังไงยังงั้น  พระอิศวรผู้คุ้มครองโลกก็เลยต้องใช้พระเกศาเป็นเขื่อนรับน้ำ  แล้วผันลงมาตามเส้นเกศากลายเป็นแม่น้ำคงคา

ด้วยเหตุที่เชื่อว่าแม่คงคามาจากสวรรค์เพื่อช่วยชำระล้างบาปให้มวลมนุษย์ มิหนำซ้ำยังไหลผ่านเกศาพระอิศวรลงมา เลยศักดิ์สิทธิ์ยกกำลังสอง ชาวอินเดียจึงนับถือแม่น้ำคงคา  พากันตะเกียกตะกายเดินทางไปอาบน้ำชำระบาป คนเจ็บก็หามไปอาบน้ำเผื่อจะหาย ถ้าไม่หายก็เผากันที่ริมฝั่ง  เสร็จแล้วก็ลอยอังคารลงแม่น้ำ  ฝากแม่คงคาพาขึ้นสวรรค์ไปเลย

ส่วนคนไทยนั้น  นับถือแม่คงคาในอีกลักษณะหนึ่ง คือรักและผูกพัน กตัญญูรู้คุณที่ได้หล่อเลี้ยงชีวิต  แล้วก็เชื่อคล้ายๆคนอินเดียว่าน้ำจะช่วยชำระล้างสิ่งไม่ดีออกไป จึงมีประเพณีเกี่ยวกับการรดน้ำในโอกาสสำคัญๆของชีวิตอยู่หลายประเพณี ที่ชัดๆก็คือ ประเพณีสงกรานต์  แถมยังมีประเพณีลอยกระทง ที่นอกจากจะลอยบาป ลอยเคราะห์ฝากสายน้ำไปแล้ว ก็ยังถือโอกาสขอขมาลาโทษที่เคยทำอะไรๆไม่ดีต่อสายน้ำ นิสัยคนไทยแท้ๆก็น่ารักแบบนี้แหละ คนไทยกับสายน้ำถึงได้ถ้อยทีถ้อยอาศัย ปลูกบ้านก็ทำใต้ถุนสูง เปิดทางให้น้ำไหลผ่านไปได้แต่โดยดี ไม่มีปัญหา

มายุคหลังๆนี้ นิสัยน่ารักของคนไทยดูจะหายไป ทำอะไรเอาแต่ใจ ทั้งสร้างเขื่ิอนสร้างฝาย ปลูกบ้านขัดขวางทางเสด็จ แบบไม่ไว้หน้า แม่คงคาเธอคงจะอึดอัดขัดข้อง. หนักเข้าก็เลยสำแดงเดชให้ปรากฏเสียบ้าง


เมืองไทยได้ชื่อว่าเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ อุดมสมบูรณ์อย่างน่าอิจฉา  ทั้งข้าวทั้งน้ำ  ถ้าบริหารจัดการดีๆ ก็เหลือกินเหลือใช้

บังเอิญมาเจอการบริหารจัดการแบบไร้ฝีมือ แถมหาผลประโยชน์กันไม่บันยะบันยัง  น่ารังเกียจ

แม่โพสพ  เทวีแห่งข้าว  เจอโครงการรับจำนำข้าว  เสียหายยับเยินเกินจะเยียวยา ขวัญหนีกระจุยกระเจิง กู่ไม่กลับไปแล้ว

ตอนนี้ถึงคิวแม่คงคา ว่าด้วยอภิมหาโปรเจคหลายแสนล้าน มันเร้าใจเสียจนใครก็ยั้งไม่หยุดฉุดไม่อยู่ ขนาดศาลออกมาติดเบรค ให้ศึกษาผลกระทบอย่างรอบคอบรอบด้าน ก็ยังทำท่าจะดื้อรั้นดันทุรัง ไม่ฟังเสียง


ฤทธิเดชพระแม่คงคาเธอน้อยอยู่เมื่อไหร่ ขืนบริหารจัดการเละเทะแบบที่ทำกับแม่โพสพ พระแม่คงคาเธอแผลงฤทธิ์ขึ้นมา  มีหวังได้ท่วมทั้งแผ่นดิน

คราวนี้ละ...ไม่ว่าใครก็เอาไม่อยู่











วันพฤหัสบดีที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2555

น้ำจะท่วมฟ้า


น้ำจะท่วมฟ้า  ปลาจะกินดาว




น้ำท่วมเมื่อปีที่แล้ว  ถึงวันนี้บางคนเพิ่งซ่อมบ้านเสร็จ  บางคนยังไม่ไ้ด้เงินช่วยเหลือ  บางคนได้แล้วแต่ยังไม่อยากซ่อม  รอดูว่าปีนี้น้ำจะมาถล่มอีกไหม
แล้วน้ำก็มาจริง ๆ พร้อมกับเสียงทำนายของนักวิชาการบ้าง  หมอดูบ้าง  ว่ายังไง ๆ มันก็ต้องท่วม  ซ้ำแนวโน้มจะหนักขึ้น ๆ




ทำให้นึกถึงคัมภีร์ื์เก่า ๆ หลายเล่ม  หลายเรื่องที่พยากรณ์เรื่องน้ำจะท่วมฟ้า  ปลาจะกินดาว  ส่วนใหญ่ก็มีความเชื่อเหมือน ๆ กันว่า เมื่อมนุษย์ทำชั่วกันหนักข้อจนเทวดาฟ้าดินรับไม่ได้  ก็จะบันดาลให้เกิดน้ำล้างโลกเพื่อชำระล้างความชั่วให้หมดไป



ส่วนในวรรณคดีไทย มีอยู่เรื่องหนึ่งที่มีความคิดคล้าย ๆ กัน  ก็คือกาพย์พระไชยสุริยา ของสุนทรภู่  ตอนนี้เอามาให้นักเรียน ม.๑ เรียน  ไม่รู้จะได้เรื่องได้ราวอะไรหรือเปล่า  เพราะความจริงเรื่องนี้ต้องให้ผู้ใหญ่เรียน

เรื่องของเรื่องก็คือ  เมืองสาวัตถี  แต่เดิมก็ดี ๆ อยู่  ต่อมาผู้คนทำชั่วกันหนักมือ  อันธพาลครองเมือง  สภาพก็ใกล้เคียงกับบ้านเราตอนนี้  เช่น

พาราสาวะถี            ใครไม่มีปราณีใคร
ดึงดื้อถือแต่ใจ        ที่ใครได้ใส่เอาพอ
ผู้ที่มีฝีมือ                ทำดุดื้อไม่ซื้อขอ
ไล่คว้าผ้าที่คอ        อะไรล่อก็เอาไป

ส่วนข้าราชการทั้งหลายแหล่  พฤติกรรมยิ่งเหมือนผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองเราตอนนี้ไม่มีผิด  เช่น
ที่แพ้แก้ชนะ            ไม่ถือพระประเวณี
ขี้ฉ้อก็ได้ดี              ไล่ด่าตีมีอาญา
ที่ซื่อถือพระเจ้า      ว่าโง่เง่าเต่าปูปลา
ผู้เฒ่าเหล่าเมธา     ว่าใบ้บ้าสาระยำ




แล้วในที่สุดเทวดาฟ้าดินก็เลยลงโทษให้เกิดน้ำท่วมใหญ่  พระไชยสุริยากับพระมเหสีลงเรือหนีก็เรือแตก ต้องไปอยุ่ป่า  บวชเป็นฤาษี  ส่วนที่เมืองสาวัตถีเป็นยังไงต่อไปไม่รู้  แต่เดาเอาว่า น้ำล้างหมดแล้วก็คงจะสะอาดดีขึ้น  และคนรุ่นต่อ ๆ มาก็คงช่วยกันทำชั่วต่อไป  จนเทวดาทนไม่ไหว  ก็คงกลับมาล้างอีกรอบ

บ้านเมืองเราก็ใกล้เคียงพาราสาวัตถีเข้าไปทุกที  น้ำท่วมปีที่แล้ว  ทำให้มีข้ออ้างใช้งบประมาณจากเงินภาษีมากมายมหาศาล  ผ่านไปหนึ่งปี   พร้อมกับข่าวเงินงบประมาณตกเรี่ยเสียหายไปเข้ากระเป๋าใครต่อใคร  ได้อานิสงส์จากน้ำกันเป็น กอบเป็นกำ  แต่น้ำก็ยังทำท่าจะท่วมอยู่ดี  ไม่ได้น้อยไปกว่าปีก่อน  แถมยังมีผู้ใหญ่ผู้โตหลายคน  บอกว่าบริเวณที่ท่วมคือบริเวณที่ "ท่วมซ้ำซาก" แปลว่า  ไม่ต้องไปใส่ใจ  มันเคยท่วม  ก็จงท่วมต่อไป  ส่วนงบประมาณมากมาย  จะเอาไปแก้ปัญหาส่วนที่ไม่เคยท่วม???  ฟังแล้วงง  ไหมนี่่


แต่ที่แน่ ๆ บรรดาท่าน ๆ ที่ใช้งบประมาณกันเพลิดเพลินเหล่านี้้  ไม่มีใครคิดถึงเรื่องน้ำท่วมโลก น้ำล้างโลก  เพราะฟังดูมันก็ไร้สาระ  เหมือนเรื่องหลอกเด็ก

ฟ้าดินก็เรื่องหลอกเด็ก  เวรกรรมก็เรื่องหลอกผู้ใหญ่

น้ำจึงยังท่วมต่อไป  เพราะเรามีผู้ใหญ่แสนฉลาดที่ไม่เชื่อเรื่องเวรกรรมมาดูแลบ้านเมือง
ถึงน้ำจะท่วมจนอยู่ไม่ได้จริง ๆ  ท่านก็คงไม่หนีลงเรือไปอยู่เกาะแบบพระไชยสุริยา

มีเงินเสียอย่าง  จะบินไปไหนก็ได้  อยู่ประเทศไหนก็ไม่น่ารังเกียจ











วันศุกร์ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2555

ถามเธอ..สักนิด

ถามเธอ...สักนิด






ช่างเติบโตเร็วนักน่ารักล้น                 
กลางสายชลเขียวขจีสดสีใส
ดอกสีม่วงชวนพิศตรึงติดใจ              
ล่องลอยไปตามแต่กระแสธาร
น้ำจะขึ้นหรือลงที่ตรงไหน                 
ลมจะพัดพาไปไม่ต่อต้าน
ไม่สนใจเสียงบ่นคนรำคาญ   
 ยังเบิกบานไปทุกทิศอิสรา


          
ไม่เคยคิดถึงแผ่นดินถิ่นกำเนิด
ที่ก่อเกิดอยู่ไหนไม่ถามหา
จะอยู่ไหนเป็นอย่างไรไม่นำพา         
ผักตบชวาลอยล่องเต็มท้องธาร
จะเติบโตเพียงใดก็ไร้ค่า                       
เป็นปัญหาขัดขวางทางละหาน
ไม่เหมือนไม้ยืนต้นที่ทนทาน             
มีรากฐานยึดหยั่งฝังธรณินทร์





                                     
เยาวชน...
ไยปล่อยตนไปตามกระแสสินธุ์
เป็นสวะลอยไปไร้ชีวิน                  
ไม่ยลยินเสียงทักท้วงความห่วงใย





                                            
เยาวชน...
ถามกมลเธอสักนิดจะได้ไหม
เพราะเธอคืออนาคตของชาติไทย     
เธอหวังจะเติบใหญ่แบบไหนกัน
เหมือนสวะลอยเลื่อนอยู่เกลื่อนกล่น       
หรือหยัดยืนลำต้นให้คงมั่น
ตามกระแสเรื่อยไปไร้ผูกพัน               
หรือยึดมั่นเกียรติศักดิ์รักแผ่นดิน