ล้วนรูปนิรมิตมายา

ล้วนรูปนิรมิตมายา

อินทรชิตบิดเบือนกายิน            เหมือนองค์อมรินทร์

ทรงคชเอราวัณ

ช้างนิิมิตฤทธิแรงแข็งขัน          เผือกผ่องผิวพรรณ

สีสังข์สะอาดโอฬาร์

..........

คำประพันธ์ตอนนี้  อยู่ในบทพากย์เอราวัณ  เป็นตอนที่อินทรชิตแปลงกายเป็นพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ  ซึ่งกวีจินตนาการไว้พิสดารพันลึก  ชนิดที่อ่านแล้วต้องสงสัยว่า...คิดไปได้ยังไง

อินทรชิตเป็นลูกชายสุดเลิฟของทศกัณฐ์  เดิมชื่อรณพักตร์  มีฝีมือร้ายกาจขนาดเอาชนะพระอินทร์ได้  เลยได้ชื่อใหม่ว่า อินทรชิต  แปลว่าชนะพระอินทร์

นอกจากฝีมือร้ายกาจแล้ว  อินทรชิตยังมีศรวิเศษ  คือศรนาคบาศ และศรพรหมมาศ  ซึ่งถ้าโดนเข้าจัง ๆ ไม่ว่าใครหน้าไหน  รับรอง  จอดไม่ต้องแจว

อินทรชิตรบกับกองทัพพระรามมาหลายยกก็ยังเอาชนะไม่ได้  เพราะฝีมือลายมือก็พอฟัดพอเหวี่ยงกัน   อินทรชิตเลยใช้อุบาย  แปลงกายเป็นพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ  รวมทั้งกองทัพยักษ์ก็เนรมิตให้กลายเป็นกองทัพพระอินทร์  แห่แหนกันมาอีึกทึกครึกโครม


ซึ่งก็ได้ผล  เมื่อพระัลักษมณ์ยกทัพมา  ตั้งใจจะรบกับยักษ์ดันมาเจอกองทัพเทวดาเข้าก็เอ๋อเหรอไปชั่วขณะ  ไม่รู้เหมือนกันว่างงเพราะตื่นตะลึงกับความพิสดารพันลึกของกองทัพนิรมิต  หรืองงว่าอยู่ดีๆ พระอินทร์ซึ่งเป็นเทพ  ดันมาอยู่ฝ่ายมารได้ยังไง

ก็เลยเป็นชั่วขณะที่อินทรชิตได้ที  แผลงศรพรหมมาศ     ถูกพระลักษมณ์เข้าเต็ม ๆ

หลังจากนั้นก็ชุลมุนชุลเก  หนุมานโดดเข้าไปหักคอช้างเอราวัณปลอม  ก็โดนอินทรชิตเอาคันศรฟาดสลบเหมือด  กองทัพฝ่ายพระลักษมณ์ก็แตกกระเจิง

ทางฝ่ายพระรามพอรู้ข่าวก็รีบมาที่สนามรบ  เห็นทั้งพระลักษมณ์  หนุมาน  รวมทั้งขุนทหารพลทหารล้มตายระเนระนาด  เล่นเอาช็อคหมดสติไปอีกคน

ทศกัณฐ์ฉวยโอกาสตอนนี้  บอกนางสีดาว่าพระรามตายแล้ว  แถมพามาให้ดูให้เห็นกับตา

ดีที่ว่านางสีดา  แกมีวิจารณญาณเป็นเลิศ  ไม่ยอมเชื่อง่าย ๆ เลยอธิษฐานว่า  ถ้าพระรามตายจริงก็แล้วไปเถอะ  แต่ถ้ายังไม่ตายขอให้รถทรงลอยขึ้น  แล้วก็เกิดปาฏิหารย์  รถลอยขึ้นจริง ๆ

นางสีดาก็เลยไม่หลงกลทศกัณฐ์

นี่แหละ  เขาถึงว่า สิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็น

ในการศึกสงคราม  การสร้างกลลวง  หาวิธีเอาชนะทุกรูปแบบ  เป็นเรื่องธรรมดา  ไม่เชื่อไปถามขงเบ้ง  หรือ ซุนวูดูก็ได้

อย่าว่าแต่ในสงครามเลย  ที่ไหน  เมื่อไหร่  ไม่ว่ายุคสมัยไหน  เรื่องของเล่ห์กลมายา  การหลอกลวงเยอะแยะ  ไม่เชื่อไปถามซาตานอีกคน

ที่สำคัญก็คือ  กาลเวลา  การศึกษา ฯลฯ  ไม่ได้ทำให้คนฉลาดขึ้น  ตรงข้าม  กลับยิ่งหลงมัวเมากับรูปนิรมิตมายามากขึ้นทุกวัน  เรียกว่า  ไม่ได้เศษเสี้ยวนางสีดา

เราจึงเห็นโฆษณาเกินจริงชนิดเหลือเชื่อ  แต่ก็ยังมีคนเชื่อ

เห็นดาราสวยหล่อมากมาย  ที่หลายส่วนเกิดจากฝีมือนิรมิตของบรรดาคุณหมอ และข่างเสริมสวย  แต่ผู้คนก็แห่ห้อมล้อมหน้าหลัง  ชื่นชมปลื้มเปรมกับรูปมายา

และเห็นการหลอกลวงชนิดที่ไม่อายปากอายใจ  เรียกว่า แข่งกันลวง  แข่งกันหลอก  ไปทุกระดับ จนถึงระดับชาติ

พอถูกจับได้คาหนังคาเขา  ก็อ้างว่าเป็นโกหกขาว...

ไม่รู้ว่าช้าเกินไปหรือเปล่า  ที่หลักสูตรการเรียนการสอนของเรา  เพิ่งนำเรื่องการรับสารอย่างมีวิจารณญาณมาให้เรียนกัน  หลังจากปล่อยให้คนรับสารแบบไร้วิจารณญาณกันมาเนิ่นนาน...  นานจนน่ากลัวว่าจะสายเกินแก้

ก็เหมือนกองทัพพระลักษมณ์หลงภาพนิรมิตนั่นแหละ  หลงจนมองไม่เห็นศรพรหมมาศในมือมาร...

หนุมานทหารกล้า

หนุมานทหารกล้า

คงไม่มีใครไม่รู้จักหนุมาน  ทหารเอกพระราม
บทบาทของพระรามในรามเกียรติ์  ว่าที่จริงเกือบจะโดดเด่นกว่าพระเอกของเรื่องด้วยซ้ำไป  เนื่องจากพระเอกของเรื่อง คือพระราม  เป็นเทพอวตาร  บทบาทก็เลยออกจะนิ่งๆ ไว้ท่าที  ส่วนหนุมาน ถึงจะมีเชื้อสายเผ่าพงศ์วงศ์เทวดา  แต่มารดาถูกสาปใ้ห้ออกลูกเป็นลิง  ก็เลยเป็นลิงเต็มร้อย

บุคลิกภาพของหนุมาน  ถึงจะเป็นลิงชั้นพิเศษ มีขนเพชร เขี้้ยวแก้ว อะไรก็แล้วแต่  แต่ก็ยังคงเป็นลิง  หลุกหลิกล่อกแล่กอยู่ไม่สุขตามประสาลิง

ความจริงรามเกียรติ์์มีหลายสำนวน  เผยแพร่อยู่ในหลายชาติ  แต่ละชาติก็สร้างหนุมานตามรสนิยมของตัว  เป็นต้นว่า อินเดียถือว่าหนุมานเป็นเทพที่คอยช่วยพระนารายณ์  มาดของเขาก็สุขุมคัมภีรภาพกว่าหนุมานของไทยเยอะ


แต่หนุมานไทย  สร้างขึ้นตามรสนิยมคนไทยที่นิยมคนกล้า ใจถึง  แถมด้วยมาดพระเอกที่ฉลาดแกมโกง  แถมเจ้าชู้อีกต่างหาก หนุมานไทยก็เลยเป็นอย่างที่เราเห็นๆ กัน


หนุมานนับว่าเป็นคนรับใช้ในฝันของคนชอบเป็นนายทั้งหลาย  เนื่องจาก ไม่ว่างานอะไร  ก็ขันอาสาไปได้ทุกเรื่อง  แล้วส่วนมากก็ทำสำเร็จ  แถมยังเกินที่สั่งไปเสียอีก  จนเกิดเป็นสำนวน "เหาะเกินลงกา"

เป็นต้นว่า  ใช้ไปสืบข่าวนางสีดาก็ไปแถมเผากรุงลงกาเสียด้วย  ใช้ไปหาที่ตั้งเืมืองใหม่ก็เอาหางไปกวาดเสียราบเรียบเตียนโล่ง  แถมปักเขตจับจองเสร็จสรรพ


ที่ว่าหนุมานเป็นคนรับใช้ในฝัน  ก็คือการทำงานแบบอาสาเจ้าจนตัวตาย  อาสานายจงพอแรง เพราะไม่ว่าเรื่องอะไร  หนุมานทำแบบสุด ๆ ไม่คิดถึงชีวิต  ไม่ว่าศึกไหน  สู้กับใคร หนุมานเป็นต้องออกหน้าทุกครั้ง  แถมยังโชว์ฟอร์มได้ประทับใจ  ชนิดที่ถ้านายไม่ปลื้มก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว

แม้แต่ตอนเผด็จศึกทศกัณฐ์ก็เพราะฝีมือหนุมานทหารเอกคนนี้แหละ

หลังจ่ากรบรับขับเคี่ยวกันมานาน  ไพร่พลล้มตายกํนจนเกือบหมดทั้งสองฝ่ายก็ยังเอาแพ้ชนะกันไม่ได้  หนุมานก็เลยแกล้งทำทีเปลี่ยนใจไปสวามิภักดิ์กับทศกัณฐ์  แล้วก็ออกอุบายขโมยกล่องดวงใจทศกัณฐ์มา  ครั้นมาถึงสนามรบก็หักหลังทศกัณฐ์ด้วยการขยี้กล่องดวงใจทศกัณฐ์เสีย  พระรามถึงได้แผลงศรฆ่าทศกัณฐ์ได้สำเร็จ

พระรามก็สมเป็นนายใหญ่  เมื่อคนรับใช้แบบยอมตายถวายชีวิต  ก็ตอบแทนอย่างถึงใจด้วยการยกเมืองให้ครึี่งหนึ่ง

หนุมานก็เลยได้นั่งเมือง  โก้เสียไม่มี...

แต่นิสัยหนุมานที่เป็นลิงขนานแท้  เหมาะกับการเป็นคนใช้ไปตลอดชีวิต  ทำให้นั่งเมืองได้ไม่เป็นสุข  ให้ร้อนรุ่มกลุ้มใจ  ที่สำคัญก็คือทนสายตาดูหมิ่นของบรรดาข้าราชการประจำทั้งหลายไม่ได้  ในที่สุดก็เลยถวายส่วนแบ่งคืนให้พระรามไป

เมื่อหนุมานไม่อยากครองอโยธยา  พระรามก็หาที่สร้างเมืองใหม่ให้  โดยแผลงศรไปตกที่ลพบุรีโน่น  แล้วก็สร้างเมืองให้หนุมาน

แต่หนุมานก็ครองเมืองลพบุรีได้ไม่นาน  เพราะนิสัยดั้งเดิมที่เป็นลิง ในดีเอ็นเอ  พอเผลอตัว  นิสัยลิงก็แสดงออก  จนสนมกำนัลเก็บเอาไปเมาท์กันสนุกปาก

หนุมานทนเป็นขี้ปากไม่ได้  ก็เลยหนีไปบวช  อยู่ป่าตามประสาลิง

ทุกวันนี้เราเห็นคนอาสานายสุดชีวิตแบบหนุมาน  ที่เหาะเกินลงกาก็บ่อย  แล้วก็ถูกใจนายใหญ่ได้ปูนบำเหน็จกันเิอิกเกริก  ไม่ถึงกับนั่งเมืองก็เกือบๆ ไป

ต่างกันตรงที  หนุมานมีความละอาย
ไปนั่งเมืองเทียบกับพระรามก็ออกอาการเขิน  ทนสายตามหาชนไม่ได้

ไปทำอะไรผิด ๆ ถูก ๆ ปล่อยไก่ให้คนเขาหัวเราะเยาะ  ก็อับอาย  ไม่กล้าทำหน้าทนไม่รู้ไม่ชี้

หนุมานได้รับยกย่องเป็นเทพ ก็คงเพราะคุณธรรมตรงนี้

ส่วนหนุมานบ้านเรา  ไม่มีความละอาย
ไม่ว่าใครจะมองอย่างไร  นินทาสักขนาดไหน  ก็ไม่สะดุ้งสะเทือน

คงไม่อาจเทียบชั้นหนุมานได้  อย่างมากก็แค่...มาร